RESSONS DE L’IEO E D’ENDACÒM MAI DEC n° 4

Lo mot del president

Amb aqueste mes de decembre que comença, s’acaban los sièis primièrs meses ­valent a dire lo primièr quart ja que sèm elegits per dos ans­ de ma presidéncia al cap de l’IEO e del mandat dels membres del burèu que m’acompanhan dins una tasca al còp estrambordanta e dificila. L’estrambòrd, ensajam de lo metre dins l’accion quotidiana que nos cal condusir ja que sabèm que las espèras son grandas mas seriá mentir se neguèssi totas las dificultats, elas tanben quotidianas, que rescontram. Las escondre seriá ocultar la realitat de çò qu’es lo trabalh del burèu. D’unas son degudas a de causas totalament materialas (particularament ligadas als locals e burèu de Puèglaurenç e Tolosa), d’autras a la reorganizacon ­quitament l’organizacion­ de l’IEO Federal que m’èri prepausat de menar mas que, o cal ben dire, se fa pas aisidament. Paradoxalament (mas pas tant, ça que la), unas dificultats son degudas a las demandas de collaboracions o cooperacions que recebèm o qu’avèm pogut obtenir, que se multiplican dempuèi sièis meses que siá amb l’Ofici Public de la Lenga Occitana, lo Congrès Permanent de la Lenga Occitana, l’Acadèmia Aranesa dera Lengua Occitana o la Confederacion de las Calandretas. Las espèras son nombrosas e grandas, podèm pas refusar aquelas collaboracions que volèm tornar donar a l’IEO un ròtle central dins l’occitanisme e tanben dins “l’occitanistica” mas segur que las fòrças umanas e financièras que son las nòstras nos limitan enòrmament. Ai l’espèr, maldespièit tot aquò, que, un còp despassadas las dificultats materialas que mençonavi adès, nos poscam consacrat plenament a desvolopar non solament las collaboracions exterioras que notavi mas tanben las amb las seccions del malhum tot que son, aquestas darrièras, la nòstra vertadièra fòrça.

Abans d’èsser elegit e encara apuèi, diguèri que prometiái pas ren -­subretot pas de miracle­-, levat de trabalh al servici de nòstre organisme a totes, e que, benlèu, n’i auriá pas pro per los dos ans de mandat. Al cap de sièis meses, las causas an pas cambiat mas, se tot es pas ni reglat ni planièr, avèm pasmens avançat un pauqueton. Primièr, dempuèi lo mes de setembre, recebètz aqueles novèls Ressons, regularament. Disi pas que son esperats coma lo messias mas los comentaris dels lectors que recebèm nos encoratjan. La parucion es deguda al trabalh de longa de la pichona còla que se n’encarga e als collaborators que nos ajudan en prepausant de contribucions e tanben, als que nos legisson e nos fan l’onor de nos escriure quitament ­-e òc!­-, qualques còps, per nos felicitar.

Es per nosautres qualquarren de fòrça important de saber que sèm legits e tanplan presats. Sens aquò, nos donariá l’impression de trabalhar de bada. Animam nòstres lectors a reagir a aqueles Ressons e a nos enviar contribucions, comentaris, reflexions… e, perqué pas, venir collaborators regulars! Remembri que voliam poder comptar sus un correspondent per seccion que nos poguès far arribar totas las informacions d’importància:
la crida es encara valedoira! Alavetz, a vòstres calams, plumas, mirgas o clavièrs…

Parlant de las seccions, decidiguèrem de tornar dubrir la consulta que lancèrem al mes d’agost passat pr’amor qu’aguèt pas un taus de responsas ben elevat e nos semblava de plànher. Fin finala, recebèrem unas responsas mai e ne vòli mercejar los que nos tornèron lo questionari emplenat. Coma es iimportant, per nosautres, d’aver un retorn de las seccions, prepausi que totas llas seccions qu’aurián pas encara respondut o fagan per aquesta fin d’annada. S’avètz pas mai lo questionari de la consulta a posita, lo podètz demandar a secretariat@ieo­oc.org. Encara un còp, comptam sus vosautres.

Lo contengut dels nòstres Ressons es basat sus çò recebut, de còps sus çò sollicitat coma serà lo cas de rubricas recurrentas que descobriretz a partir del mes que ven, se tot s’escai ben. Tanben ensajam de prepausar de comptes renduts d’unas activitats qu’i participam coma, aqueste còp, l’AG de « Per que viscan nòstras lengas » e la d’ELEN. Encara ai, aquesta fes, avèm demandat a un jove cercaire, Emilian Sallard, de nos presentar en qualques regas, lo trabalh pro original que faguèt en mastèr, al còp un trabalh empiric de terren e una reflexion sus l’identitat culturala e sos fondaments, en comparant doas situacions occitanas dins l’estat italian. A ieu, me sembla qu’es lo ròtle de l’IEO de far conéisser e promòure çò que la recèrca universitària, a quines nivèls que sián, produtz sus la matèria occitana. Avèm, aquí, un domeni mai de tornar conquistar. Espèri qu’aurem d’autras ocasions de mostrar la vitalitat de la recèrca occitana e, benlèu, de la suscitar, qui sap.

Dins çò qu’avèm avançat -que n’i a, malgrat tot…- , i son las edicions dins doas direccions complementàrias. Primièr, coma o legiretz, la publicacion de dos títols de la colleccion “Flor envèrsa” que n’aguèretz l’anóncia de la soscripcion lo còp passat. Aquí tanpauc, seriá illusòri de creire que se faguèt solet. Lo trabalh editorial foguèt long e penós e demandèt meses de discussions amb los traductors per arribar a metre al punt unes tèxtes publicadors. Al moment d’escriure aquestes mots, son a l’estampariá e deurián espelir pro lèu. Los soscriptors lors recebràn, los autres los pòdon crompar dins las bonas librariás o, dirèctament, a IEO Edicions (IDECO: https://www.ideco-dif.com/). Après, vendràn los títols de çò que poiriá constituir una plega que n’anonciarem la publicacion quand siá lo moment. Son, aqueles títols de “Flor envèrsa” e d’una probabla plega, l’acabament del trabalh editorial començat abans l’eleccion dels novèls CA e burèu. Caliá qu’onorèssem los engatjaments ja preses amb los traductors e los autors. Esperam o far pro lèu. D’ara enlà, metrem en plaça un novèl procediment editorial entre la recepcion dels manuscrits e la publicacion dels que seràn retenguts après lecturas anonimas de personas exprèssament sollicitadas. Un « conselh de pilotatge editorial », que sèm a acabar d’installar, aurà per tasca de sintetizar los vejaires donats sus cada manuscrit per los lectors sollicitats, abans validacion per lo burèu e lo CA. D’efièit, çò publicat per l’IEO Federal es una veirina importanta de l’IEO e, coma tota autra accion e activitat, cal que sòrta d’una decision collectiva. Dins totes los cases, ne va de la credibilitat de l’IEO tot a travèrs çò publicat e, coma president, me cal ensajar de la mantenir.

Lo trabalh de l’IEO consistís tanben a far una velha de çò que concernís los dreits lingüistics e l’occitan, en tot esperar de tornar rendre operatiu un « observatòri de la lenga » que nos fa fraita e mestièr. Ligat a aquò es la nòstra participacion a las rets internacionalas coma lo ja mençonat “Per que viscan nòstras lengas” o ELEN (European Language Equality Network, çò es “ret per l’egalitat de las lengas”, que, amb un nom en anglés!, apara la diversitat lingüistica d’Euròpa) qu’i participèrem a las amassadas generalas respectivament los 24 25 d’octobre e 14 15 16 de novembre passat, coma n’informam dins aqueste numèro. Es de senhalar, l’intervencion que faguèrem cap a la senatritz Karine Daniel e al senator Max Brisson per lor far remarcar que l’occitan èra estat indegudament bocinejat dins lor rapòrt d’avaloracion de la lei Molac de 2021, que, malgrat aquò, fa un balanç interessant, ja que critic, de l’aplicacion d’aquesta lei. Dins aquel domeni de l’intervencion publica nos caldrà reforçar. Vertat es que nòstre secretari general, Daidièr Mir, coma nòstra vicepresidenta, Eliana Tourtet, o ieu meteis, foguèrem entrevistats o participèrem a d’emissions de ràdio e es important que poscam èsser identificats coma un actor màger coma es important qu’exerciscam nòstre ròtle, quitament, nòstra mission.

Dempuèi aqueste mes de novembre, conformament a una decision presa en CA, a las 13 oras de trabalh de setmana que David Ferré assegura per l’IEO Edicions, particularament per la difusion dels libres, s’apondon 10 oras mai per reforçar la coordinacion del burèu e de las accions de l’IEO Federal. Serà, entre autras causas, un interlocutor privilegiat de las seccions, dins lo limit, solide, de son temps trabalh. Que li reservem lo milhor acuèlh. Se pòt contactar, d’ara endavant, a :

• coordinacion.ieofederal@gmail.com.

Que me siá permés de mercejar la seccion de Tarn de l’IEO per sa collaboracion e per nos aver facilitat l’organizacion e la mesa en plaça d’aqueste emplec.

La fin de l’annada se sarra. Es lo bon moment per nos ajudar. Coma o veiretz dins las paginas seguentas, fasèm una crida a dons per sostenir las activitats e las accions de l’IEO Federal. Coma ja sabètz segurament, las nòstras soletas ressorsas financièras actualas son las cotizacions que pagatz. D’efièit, en 2025, cap de subvencion foguèt pas autrejada a l’IEO Federal, ni las demandadas a l’OPLO (que subvenciona pas, de tot biais), ni mai las per las edicions. E 2026 s’anóncia pas mai gaujós d’aquel punt de vista que l’EO Federal a pas cap de “partenari natural” coma o poiriá èsser una region per una seccion regionala o un departament per una seccion departamentala. Mas, entre tot, demoram pas unicament a badar e sèm mobilizats per estudiar las pistas que se poirián seguir. Pasmens, aquò pren fòrça temps e energia e, en esperant que lo camin se dubrisca, tota ajuda vòstra nos farà grand ben!

Aprofièiti l’escasença en tot acabar aqueste mot per vos demandar de notar una data tras qu’importanta: los 8, 9 e 10 de mai que venon se debanarà, normalament, l’Amassada generala de l’IEO ont seretz totes convidats. Me sembla important de vos n’assabentar pro d’ora per que retengatz la data e vos poscatz organizar per participar a aquel moment essencial de la vida de nòstre organisme. Nosautres, arribarem al cap del primièr an de mandat e ne farem un balanç. De contactes fòrça fructuoses foguèron preses; ne direm mai lo mes que ven que, per ara, cal gardar un pauqueton de suspresa... Mas ja pòdi dire que las causas son ben engalhadas.

Vos mercegi e vos desiri una bona fin d’annada. Que nos retrobem un an mai per continuar, cotria, d’aparar la nòstra lenga. E subretot, se sèm pas mai, que siam pas mens.

Patrici Pojada