RESSONS DE L’IEO E D’ENDACÒM MAI ABRIL n°8-9

Lo mot del president...

Lo títol d’un grand jornal francés d’informacions que pòrta la cobèrta d’aquestes Ressons, en forma d’innocentada del 1èr d’abril, remembra e denóncia que per nòstra lenga coma per las autras lengas minorizadas de l’estat francés, ren es pas fait o tan pauc que nos podèm demandar s’un emplastre auriá pas mai d’efièit sus una camba de fusta. Un dels ròtles de l’IEO consistís a o dire, amb las autras associacions, amb lo collectiu « Per que viscan nòstras lengas » e las autras entitats de nivèl europèu amb qui collaboram. Aquò demanda un engatjament sens relambi mas, per aquò far, avèm besonh, al còp de vosautres, e de nos tirar de tròp nombroses trabucs que facilitan pas lo trabalh de longa que volèm menar.

En un desenat de meses, avèm començat de sortir lo cap mas demòra encara fòrça a far e, se las aderentas e los aderents de l’IEO nos sostenon, continuarem, tant coma poirem. Aquel sosten nos es indispensable al moment que nos cal passar a la segonda partida del mandat nòstre un còp tenguda l’Amassada generala de Juèsa. I torni, encara una fes a aquesta Amassada generala, qu’es tras qu’important que nos i retrobem nombroses. D’efièit, l’escomesa es de tornar far de l’AG de l’IEO una data fòrta de l’annada e un grand moment de la vida culturala occitana coma o foguèt pendent un brieu.

Es atal, per exemple, que per aquesta AG de Juèsa avèm volgut prepausar una varietat de manifestacions: presentacions de las associacions de Vivarés e d’Ardecha, descobèrta de las iniciativas localas, conferéncia sus la lenga, conferéncia de Felip Martèl sus l’istòria de l’IEO, conferéncia de premsa, fòrum de las seccions e dels libres... A l’escasença de l’AG, s’aprèsta un novèl numèro de la revista de l’IEO Anem occitans! consacrat bèlament a presentar lo parçan que nos aculhís e çò que s’i fa en favor de la nòstralenga. Descobriretz tot aquò lèu.
Dins aquestes Ressons tornaretz trobar lo programa de las jornadas d’AG de Juèsa dels 8, 9 e 10 de mai e las informacions per vos marcar als repaisses. Vòli insistir qu’i cal èsser nombroses. Tanben, tornarez trobar la crida a candidaturas al Conselh d’administracion de l’IEO que doas plaças son de provesir. Que siá dins lo CA o dins las comissions de trabalh tematicas que vòli formalizar dins los meses que venon, es l’associacion e l’implicacion d’un mai grand nombre de sòcis que volèm favorizar.

Totun, l’IEO es, tanben e bèl primièr, un trabalh de terren e sus lo terren, al mai pròche del monde. Annia Wolf, presidenta de la seccion d’Arièja de l’IEO, nos fa part dins aquestas paginas de sas reflexions sus l’importància dels cercles IEO locals. D’efièit, la seccion que presidís causiguèt de desvolopar un modèl d’articulacion territoriala entre nivèl departamental e quatre cercles IEO locals que cadun s’espandís sus un « país » particular, als quatre cantons del departament. Disi « modèl » dins la mesura que l’organizacion foguèt pensada per que l’IEO poguès èsser presenta dins lo departament tot a travèrs sos cercles locals e sas activitats mas en estreita relacion amb las seccions departamentala e regionala e, solide, amb lo « federal ». Aquesta concepcion organica de l’IEO es de favorizar e desvolopar tot còp que siá possible. E mai, es evident que dins lo cas concret que se’n parla, aquel trabalh faguèt créisser de manièra fòrça importanta lo nombre dels sòcis de l’IEO.

Parlar d’aquò es evocar l’estructuracion generala intèrna de l’IEO e son foncionament, una question que nos caldrà metre al centre de la reflexion e dels debats après l’AG de Juèsa, se las condicions son favorablas. Quand disi condicions favorablas, me referissi concretament a un punt qu’a pres una plaça bèla e que voldriái reglar a l’AG per nos poder centrar, puèi, sus lo còr de çò que deuriá èsser l’accion de l’IEO e sus son afortiment. La question que se pausa es pro simpla encara que, tanben, pòsca paréisser complèxa: coma assegurar, a partir d’una soleta cotizacion pagada per cada sòci a l’IEO, lo foncionament d’una estructura ­l’IEO tot­ que, a còps pòt aver quatre nivèls (local, departament, regional, federal), de còps tres, de còps pas que dos. Quina nautor de cotizacion es acceptabla per aquò e quina reparticion entre los nivèls del malhum cal prepausar?

Darrièr tot aquò, i a una question de fons. Qué significa fin finala, far partida de l’IEO? De fait, l’afar de las cotizacions remanda a aquela question primordiala. Ansin, se cal ben pausar la question de saber, per los que s’i son afiliats, çò qu’implica èsser de l’IEO, de s’i èsser engatjat, d’aver d’estatuts comuns e, teoricament, d’aver signat una carta ­ la carta de l’IEO­ qu’a un sens important dins l’engatjament de cadundins la federacion. Lo burèu de l’IEO i a fòrça trabalhat e teni a lo mercejar per la qualitat dels debats e dels escambis, e per lo sosten e la fisança que me manifestèt. Après examèns menimoses e chifrats de divèrses escenaris sus la cotizacion e sa reparticion, e lors consequéncias, una proposicion ne sortiguèt qu’obtenguèt una fòrça larga majoritat. Serà presentada al Conselh d’administracion que s’acamparà lo 31 de març. Se lo CA l’adòpta, serà sotmesa alvejaire de las seccions e serà la proposicion que portarai coma president a l’AG de Juèsa.

A partir d’aquí, per ieu, las causas seràn claras: se la proposicion sòr tamb lo supòrt majoritari, primièr del CA puèi de l’AG, perseguirai mon accion ja que considerarai que mon trabalh al cap de nòstra associacion es sostengut. Dins lo cas contrari, ne tirarai, per responsabilitat, la sola conclusion que valga. Ne sèm pas encara aquí que, a l’ora qu’escrivi aqueste tèxte, sabi pas çò que se passarà. Quand recepiatz los Ressons, paucas oras se seràn passadas après lo CA del 31 de març. Serà lo moment de far un primièr balanç.

En esperant, desiri que nos retrobem fòrça nombrosas e nombroses a Juèsa que la nòstra lenga a besonh de totas e de totes nosautres e que trabalhem totas e totes ensemble per que, de cada pèira que menam, cadun, al clapàs, ne basticam un ostal comun solide.

Patrici Pojada